afbeeldingen

thema's

Moord/ twijfel/ Rusland/ Sint-Petersburg/armoede/ studentenleven/ opdeling maatschappij/ übermensch/ Paranoïa/ geweten/ schuld/ boete/ gevoel/ intellectueel/ denker/ filosofisch/ hallucinatie/ liefde/ empathie/ geldschuld / 19e eeuw/ alcohol/ individu/ geluk/ reden/ vlug/ onvoorbereid/ motieven van de moordenaar/ moraal/ reden van zijn acties/ rechtssysteem van toen/ zijn verantwoording/ in het hoofd van de dader/ hersenspinsels/ brainwash/ bekentenis/ gewaarwording/ acceptatie/ straf/

covers

personages

In Crime and Punishment, Dostoyevsky succeeds in fusing the personality of his main character, Rodion Romanovich Raskolnikov (Russian: Родион Романович Раскольников), with his new anti-radical ideological themes. The main plot involves a murder as the result of "ideological intoxication," and depicts all the disastrous moral and psychical consequences that result from the murder. Raskolnikov's psychology is placed at the center, and carefully interwoven with the ideas behind his transgression; every other feature of the novel illuminates the agonizing dilemma in which Raskolnikov is caught.^[21] From another point of view, the novel's plot is another variation of a conventional nineteenth-century theme: an innocent young provincial comes to seek his fortune in the capital, where he succumbs to corruption, and loses all traces of his former freshness and purity. However, as Gary Rosenshield points out, "Raskolnikov succumbs not to the temptations of high society asHonoré de Balzac's Rastignac or Stendhal's Julien Sorel, but to those of rationalistic Petersburg".^[22]

Raskolnikov (Rodion) is the protagonist, and the novel focuses primarily on his perspective. A 23-year-old man and former student, now destitute, Raskolnikov is described in the novel as "exceptionally handsome, above the average in height, slim, well built, with beautiful dark eyes and dark brown hair." Perhaps the most striking feature of Raskolnikov, however, is his dual personality. On the one hand, he is cold, apathetic, and antisocial; on the other, he can be surprisingly warm and compassionate. He commits murder as well as acts of compulsive charity. His chaotic interaction with the external world and his nihilistic worldview might be seen as causes of his social alienation or consequences of it.

Despite its title, the novel does not so much deal with the crime and its formal punishment, as with Raskolnikov's internal struggle (the book shows that his punishment results more from his conscience than from the law). Believing society would be better for it, Raskolnikov commits murder with the idea that he possessed enough intellectual and emotional fortitude to deal with the ramifications, [based on his paper/thesis, "On Crime", that he is a Napoleon], but his sense of guilt soon overwhelms him to the point of psychological and somatic illness. It is only in the epilogue that he realizes his formal punishment, having decided to confess and end his alienation from society.

Sofia Semyonovna Marmeladova (Russian: Софья Семёновна Мармеладова), variously called Sonia (Sonya) and Sonechka, is the daughter of a drunkard named Semyon Zakharovich Marmeladov, whom Raskolnikov meets in a tavern at the beginning of the novel. She is often characterized as self-sacrificial, shy, and even innocent despite the fact that she is compelled into prostitution to help her family. She also, as Raskolnikov discerns, shares the same feelings of shame and alienation as he does and becomes the first person to whom Raskolnikov confesses his crime, and she supports him even though she was friends with one of the victims (Lizaveta). Throughout the novel, Sonya is an important source of moral strength and rehabilitation for Raskolnikov, and in some interpretations, even considered a Christ-like figure. She is forced to prostitute herself to provide for her family, leading some critics to make comparisons with Mary Magdalene.

Avdotya Romanovna Raskolnikova (Авдотья Романовна Раскольникова) – Raskolnikov's dominant and sympathetic sister, called Dunya, Dounia or Dunechka for short. She initially plans to marry the wealthy, yet smug and self-possessed, Luzhin, to free the family from financial destitution. She has a habit of pacing across the room while thinking. She is followed to Saint Petersburg by the disturbed Svidrigailov, who seeks to win her back through blackmail. She rejects both men in favour of Raskolnikov's loyal friend, Razumikhin.

Pulkheria Alexandrovna Raskolnikova (Пульхерия Александровна Раскольникова) – Raskolnikov's relatively clueless, hopeful and loving mother. Following Raskolnikov's sentence, she falls ill (mentally and physically) and eventually dies. She hints in her dying stages that she is slightly more aware of her son's fate, which was hidden from her by Dunya and Razumikhin.

Dmitri Prokofich Razumikhin (Дмитрий Прокофьич Разумихин) – Raskolnikov's loyal friend. In terms of Razumikhin's contribution to Dostoyevsky's anti-radical thematics, he is intended to represent something of a reconciliation of the pervasive thematic conflict between faith and reason. The fact that his name means "reason" shows Dostoyevsky's desire to employ this faculty as a foundational basis for his Christian faith in God.

Other characters of the novel are:

• Praskovya Pavlovna Zarnitsyna (Прасковья Павловна Зарницына) – Raskolnikov's landlady (called Pashenka). Shy and retiring, Praskovya Pavlovna does not figure prominently in the course of events. Raskolnikov had been engaged to her daughter, a sickly girl who had died, and Praskovya Pavlovna had granted him extensive credit on the basis of this engagement and a promissory note for 115 roubles. She had then handed this note to a court councillor named Chebarov, who had claimed the note, causing Raskolnikov to be summoned to the police station the day after his crime.
• Porfiry Petrovich (Порфирий Петрович) – The detective in charge of solving the murders of Lizaveta and Alyona Ivanovna, who, along with Sonya, moves Raskolnikov towards confession. Unlike Sonya, however, Porfiry does this through psychological games. Despite the lack of evidence, he becomes certain Raskolnikov is the murderer following several conversations with him, but gives him the chance to confess voluntarily. He attempts to confuse and to provoke the unstable Raskolnikov in an attempt to coerce him to confess.
• Arkady Ivanovich Svidrigaïlov (Аркадий Иванович Свидригайлов) – Sensual, depraved, and wealthy former employer and current pursuer of Dunya, Svidrigaïlov is suspected of multiple acts of murder, and overhears Raskolnikov's confessions to Sonya. With this knowledge he torments both Dunya and Raskolnikov but does not inform the police. When Dunya tells him she could never love him (after attempting to shoot him) he lets her go and commits suicide. Despite his apparent malevolence, Svidrigaïlov is similar to Raskolnikov in regard to his random acts of charity. He fronts the money for the Marmeladov children to enter an orphanage (after both their parents die), gives Sonya five percent bank notes totalling three thousand rubles, and leaves the rest of his money to his juvenile fiancée. There is an interesting fact: Svidrigaïlov has blue eyes; blue color in Russian culture symbolizes purity, kindness, and innocence, implying that Svidrigaïlov is a good person beneath his philandering exterior. (It is noteworthy that Sonya also has blue eyes.)
• Marfa Petrovna Svidrigaïlova (Марфа Петровна Свидригайлова) – Arkady Svidrigaïlov's deceased wife, whom he is suspected of having murdered, and who he claims has visited him as a ghost. Her bequest of 3,000 rubles to Dunya allows Dunya to reject Luzhin as a suitor.
• Katerina Ivanovna Marmeladova (Катерина Ивановна Мармеладова) – Semyon Marmeladov's consumptive and ill-tempered second wife, stepmother to Sonya. She drives Sonya into prostitution in a fit of rage, but later regrets it, and beats her children mercilessly, but works ferociously to improve their standard of living. She is obsessed with demonstrating that slum life is far below her station. Following Marmeladov's death, she uses Raskolnikov's money to hold a funeral. She later succumbs to her illness. The character is partially based on Polina Suslova.^[23]
• Semyon Zakharovich Marmeladov (Семён Захарович Мармеладов) – Hopeless drunkwho indulges in his own suffering, and father of Sonya. Marmeladov could be seen as a Russian equivalent of the character of Micawber in Charles Dickens' novel, David Copperfield.
• Pyotr Petrovich Luzhin (Пётр Петрович Лужин) – A well-off lawyer who is engaged to Raskolnikov's sister Dunya in the beginning of the novel. His motives for the marriage are rather despicable, as he states more or less that he chose her since she will be completely beholden to him financially.
• Andrey Semyenovich Lebezyatnikov (Андрей Семёнович Лебезятников) – Luzhin'sutopian socialist and feminist roommate who witnesses his attempt to frame Sonya and subsequently exposes him
• Alyona Ivanovna (Алёна Ивановна) – Suspicious old pawnbroker who hoards money and is merciless to her patrons. She is Raskolnikov's intended target, and he kills her in the beginning of the book.
• Lizaveta Ivanovna (Лизавета Ивановна) – Alyona's handicapped, innocent and submissive sister. Raskolnikov murders her when she walks in immediately after Raskolnikov had killed Alyona. Lizaveta was a friend of Sonya.
• Zosimov (Зосимов) – A friend of Razumikhin and a doctor who cared for Raskolnikov
• Nastasya Petrovna (Настасья Петровна) – Raskolnikov's landlady's servant who often brings Raskolnikov food and drink
• Nikodim Fomich (Никодим Фомич)– The amiable chief of police
• Ilya "Gunpowder" Petrovich (Илья Петрович) – A police official and Fomich's assistant
• Alexander Grigorievich Zamyotov (Александр Григорьевич Заметов) – Head clerk at the police station and friend to Razumikhin. Raskolnikov arouses Zamyotov's suspicions by explaining how he, Raskolnikov, would have committed various crimes, although Zamyotov later apologizes, believing, much to Raskolnikov's amusement, that it was all a farce to expose how ridiculous the suspicions were.
• Nikolai Dementiev (Николай Дементьев) – A self-sacrificial painter and sectarian who admits to the murder, since his sect holds it to be supremely virtuous to suffer for another person's crime
• Polina Mikhailovna Marmeladova (Полина Михайловна Мармеладова) – Ten-year-old adopted daughter of Semyon Zakharovich Marmeladov and younger stepsister to Sonya, sometimes known as Polechka

übermensch

Een übermensch is een type mens dat hoger wordt aangeschreven dan de gewone mens. Friedrich Nietzsche introduceerde het begrip. Dostojevski gaat in Misdaad en Straf uit van het bestaan van een soort übermensch. De hoofdpersoon, Raskolnikov, suggereert dat sommige mensen zo goed zijn, dat wetten die zijn opgesteld door middelmatige mensen niet op hen van toepassing zijn. Effectief staan ze dus boven de wet.

citaten

1-“Hij droomde steeds en het waren steeds van die vreemde dromen: meestal leek hij ergens in Afrika te zijn, in Egypte, in en of andere oase. De karavaan rust uit, de kamelen liggen er vreedzaam bij; rondom groeien palmen in een gesloten kring; allen eten. Hij drinkt steeds maar water, zo uit een beek die hier opzij stroomt en ruist. En het is er zo koel, en het o zo prachtige, blauwe, koude water stroomt over stenen van allerlei kleur, en over zulk schoon zand met gouden schitteringen…”(blz.72)
2-“Natuurlijk, in dat geval hadden ook veel weldoeners der mensheid die de macht niet erfden maar hem zelf grepen bij hun allereerste schreden gestraft moeten worden, Maar die mensen verdroegen hun eigen schreden en daarom stonden zij in hun recht, maar ik verdroeg het niet en ik had dus niet het recht om mezelf die schrede toe te staan. En slechts hierin erkende hij zijn misdaad: slechts daarin dat hij het niet verdroeg en zichzelf had aangegeven.(…)Is het verlangen om te leven dan zo sterk en zo moeilijk te overwinnen? Svidrigajlov die bang was voor de dood, had het toch ook overwonnen? Gekweld stelde hij zich deze vraag en hij kon iet begrijpen dat hij ook toen, toen hij bij de rivier stond, misschien al een voorgevoel van de diepe leugen in zichzelf en zijn overtuigingen had. Hij begreep niet dat dit voorgevoel een voorbode kon zijn van een komende ommekeer in zijn leven, van zijn komende herrijzenis, van een komende nieuwe kijk op het leven.”(blz.567-568)
3-“Ach kom nou toch, wie waant zich dezer dagen in Rusland geen Napoleon?”(blz.276)
4-“”En we zullen allen komen zonder ons te schamen en we zullen voor Hem staan. En Hij zal zeggen: “Zwijnen zijt gij! Beesten naar beeld en gelijkenis, maar komt ook gij!” En de wijzen zullen uitroepen, de verstandigen zullen uitroepen: “Heer! Waarom neemt gij derzelven?” En Hij zal zeggen: “Daarom neem ik hen, wijzen, daarom neem ik hen, verstandigen, daar geen van hen zichzelf dit waardig achtte…” En Hij zal zijn armen tot ons strekken, en wij zullen aan Zijn voeten vallen…en wenen …en alles begrijpen! En allen zullen het begrijpen…ook Katerina Ivanovna…ook zij zal het begrijpen…Heer, Uw koninkrijk kome!”(blz.28)
5-“Katerina Ivanovna, in haar oude jurk, met haar sjaal van drap-de-dames en haar kapotte strohoedje dat als een afschuwelijk vodje naar opzij hing, was inderdaad helemaal buiten zinnen. Ze was moe en ze had het benauwd. Haar afgemartelde teringlijdersgezicht drukte meer leed uit dan ooit tevoren (bovendien ziet een teringlijder er op straat,in het zonlicht, altijd zieker en afschuwelijker uit dan thuis), maar aan haar opgewonden toestand kwam geen einde en haar irritatie groeide met de minuut. Ze stoof naar de kinderen, krijste tegen hen, probeerde hen over te halen, leerde hen ter plekke waar de mensen bij waren hoe ze moesten dansen en wat ze moesten zingen, begon hen uit te leggen waar dat goed voor was, werd wanhopig door hun onbegrip, sloeg hen…”(445-446)
6-“O, hoe goed begrijp ik de “profeet” met sabel te paard: Allah beveelt, gehoorzaam, sidderend creatuur! Gelijk, gelijk heeft “de profeet” wanneer hij ergens midden op straat een pr-racht van een batterij opstelt en losknalt op de rechtvaardigen en schuldigen zonder zich ook maar tot een uitleg te verwaardigen! Gehoorzaam, sidderend creatuur en, wens niet, dit is niet aan jou…! O voor niets, voor niets ter wereld zal ik dat oude vrouwtje vergeven!”(blz.286)

Thema

Dostojevski's voornaamste inspiratiebron was zijn verlangen om te reageren tegen de, in zijn ogen, negatieve gevolgen van de opkomst van de doctrines van het Russisch nihilisme*. In zijn roman Misdaad en straf maakt Dostojevski de lezer bewust van de gevaren van het utilitarisme** en het rationalisme*** die aan de basis liggen van de inspiratiebron voor radicalen.

Als slavofiel gebruikte Dostojevski zijn personages, dialogen en vertelstijl in Misdaad en straf om argumenten te benadrukken tegen de verwestersing van ideeën.

* De Nihilistische beweging (Russisch: нигилизм) was een Russische politieke beweging rond 1860 gekenmerkt door het in twijfel trekken van de geldigheid van alle vormen van vooropgezette ideeën en sociale normen. Het is afgeleid van het Latijnse woord "Nihil", dat "niets" betekent. De Nihilisten verdedigden de onafhankelijkheid van het individu en choqueerden het Russische establishment.

** Doorgaans houdt dit in dat een utilitarist met zijn handelingen streeft naar een zo groot mogelijke mate van geluk, al houdt hij er wel rekening mee dat dit in de praktijk soms onmogelijk kan zijn. Met een zo groot mogelijke mate van geluk wordt bedoeld dat zo veel mogelijk mensen zo gelukkig mogelijk zijn.

*** Het rationalisme is een filosofische stroming die vertrekt van de idee dat de rede de enige of voornaamste bron van kennis is.

Tekeningen

Woorden

Schuld, boete, misdaad, rechtzaak, moord, bijl, donker, complex, dramatisch, twijfel, goed < > slecht, donker < > licht, Rusland, Syberie, sneeuw, koud, straf, eerlijkheid, ubermens, geweten, verschillende verhalen in één, neerslachtig, depressief, ziek, psychisch, verliefd, verandering, besef, toegeven,

Rusland in de 19e eeuw

Rusland in de 19e eeuw

In de 19e eeuw begonnen de eerste opstanden uit te breken tegen de tsaren en vooral tegen hun autocratische regime. De eerste opstand om de tsaar ten val te brengen was de decembristenopstand op 14 december 1825 tegen Nicolaas I. Later kwamen de nihilisten op en werden Alexander II en Alexander III het doelwit van moordaanslagen. In de 19e eeuw maakte Rusland een grote culture bloei door en maakte de wereld kennis met de Russische literatuur, Russische muziek en met het Russische ballet.

Rusland was in de 19e eeuw een enorm achter gebleven land. Terwijl in die tijd in West-Europa de industrialisatie zich ontwikkelde, bleef Rusland een agrarisch land. 
95% van de bevolking bewerkte ,meestal in lijfeigenschap, het land. Van de 70 miljoen inwoners waren er 42 miljoen als lijfeigenen overgeleverd aan de willekeur van rijke, adellijke grootgrondbezitters.

In de 2de helft van de 19e eeuw kwam er verandering in deze situatie. Door de verbeterde communicatiemiddelen nam het contact tussen Rusland en West-Europa toe. Voor ondernemende West-Europeanen was in Rusland veel geld te verdienen. Tegelijkertijd nam het bevolkingsaantal in Rusland toe, zodat de voedselopbrengst verhoogt moest worden. 
In 1861 schafte de Tsaar Alexander II de lijfeigenschap af, omdat hij van verschillende kanten onderdruk werd gezet.
Het land kwam niet in bezit van afzonderlijke boeren, maar in handen van de dorpsgemeenschap of de mir. 
Soms moesten de leden van de mir meer aan de staat betalen dan de opbrengsten van de hele oogst. Op deze manier moesten de boeren wel voor veel productiviteit zorgen, maar de winsten bleven van de staat en de grootgrondbezitters. 
(http://www.scholieren.com/werkstuk/10543)

Rusland in de tweede helft van de 19e eeuw

Alexander III Aleksandrovitsj van Rusland (1845-1894)

St. Petersburg

Late Nineteenth Century - Russian Folk Dress

Over Fjodor Michajlovitsj Dostojevski

Fjodor Michajlovitsj Dostojevski (Russisch: Фёдор Михайлович Достоевский) ( luister (info / uitleg)) (Moskou, 11 november [O.S. 30 oktober] 1821 – Sint-Petersburg, 9 februari [O.S. 28 januari] 1881) was een Russisch romanschrijver en publicist. Hij is een van de bekendste auteurs uit de Russische literatuur. Hij wordt tot de zogenaamde 'Realistische School' in Rusland gerekend, hoewel zijn werk zich van veel andere realisten onderscheidt door het wijsgerig gehalte en de dominerende dialoogvorm. Dostojevski liet een omvangrijkoeuvre na.

Hij werd onder meer beroemd door zijn romans De gebroeders Karamazov, Misdaad en straf en De idioot. Dostojevski schreef in een typerende gehaaste stijl, met veel nadruk (emfase) en herhalingen. Veel van zijn belangrijkste personages lijden en worden vernederd vanwege hun hartstocht. Dostojevski leed aan epilepsie. Naar eigen zeggen is dit van invloed geweest op zijn werk.

Lijst van verfilmingen

List of films[edit]

• 1909: Prestuplenie i nakazanie (Crime and Punishment) was a 1909 Russian film directed by V. Goncharov.

• 1913: Prestuplenie i nakazanie (Crime and Punishment) was a 1913 Russian film directed by I. Vronsky^[1]

• 1915: Prestuplenie i nakazanie (Crime and Punishment) was a 1915 Russian film.

• 1917: Crime and Punishment, a 1917 US silent film directed by Lawrence B. McGill and starring Derwent Hall Caine.^[2]

• 1919: Rodion Raskolnikow was a 1919 Russian film.

• 191?: Raskolnikow was a 1910s Russian film.

• 1923: Raskolnikow (aka Crime and Punishment) was a German film made in 1923, directed by Robert Wiene.

• 1924: Paper Parinam was a 1924 Indian production.^[3]

• 1935: Crime and Punishment was made in 1935, directed by Josef von Sternberg and starring Peter Lorre, Edward Arnold, Marian Marsh, Douglass Dumbrille, Gene Lockhart, and Mrs Patrick Campbell.

• 1935: Crime et châtiment, a 1935 French film directed by Pierre Chenal.^[4]

• 1945: Brott och straff, a 1945 Swedish film directed by Hampe Faustman.^[5]

• 1951: Crimen y castigo was a 1951 Mexican production directed by Fernando de Fuentes.^[6]

• 1953: Eigoban Tsumi to Batsu was a 1953 manga by Tezuka Osamu, based on the novel.

• 1956: Crime et Châtiment (fr) was a French film of 1956, directed by Georges Lampin and starring Lino Ventura and Jean Gabin.

• 1957: 'El gharima waal ikab was a 1957 Egyptian production in Arabic, directed by Ibrahim Emara.^[7]

• 1959: Crime and Punishment, USA was a 1959 American film, directed by Denis Sanders, adapted by Walter Newman and starring Mary Murphy, Frank Silvera, Marian Seldes,Eve McVeagh, and George Hamilton (his first credited film role).

• 1970: Crime and Punishment was a 1970 Soviet film, starring Georgi Taratorkin, Tatyana Bedova, Vladimir Basov, and Victoria Fyodorova, and directed by Lev Kulidzhanov.

• 1971: Crime et châtiment, a 1971 French film directed by Stellio Lorenzi.^[8]

• 1973: 'Neramu Siksha, a 1973 Indian production in Telugu, directed by K. Vishwanath.^[9]

• 1974: 'Jurm Aur Sazaa, a 1974 Indian film in Hindi, directed by Nisar Ahmad Ansari.^[10]

• 1979: Crime and Punishment was a 1979 television serial starring Timothy West and John Hurt.

• 1983: Rikos ja Rangaistus (1983; aka Crime and Punishment) was the debut film of the Finnish director Aki Kaurismäki, with Markku Toikka in the lead role; the story is set in modern-day Helsinki.

• 1987: Elu Suttina Kote (Seven rounded fort) a Kannada film directed by Gowrishankar, with Ambarish in the lead role. The film is loosely based on Crime and Punishment and enjoys a classic status in Kannada cinema industry.

• 1994: Sin Compasión was a 1994 adaptation of the novel, directed by Francisco Lombardi and set in Lima, Peru.

• 1994: Zločin i kazna (Crime and Punishment) is the name of two separate 1994 Croatian productions, one directed by Dražen Žarković,^[11] the other by Jasna Zastavniković.^[12]

• 1996: The Rockford Files: Punishment and Crime, a 1996 US film starring James Garner and directed by David Chase, was loosely based on the novel.^[13]

• 1997: Crime and Punishment in America, a 1997 US film directed by David Rabinovitch.^[14]

• 1998: Dostoevsky's Crime and Punishment was a 1998 TV movie starring Patrick Dempsey, Ben Kingsley and Julie Delpy.

• 2000: Crime and Punishment in Suburbia was a 2000 adaptation, set in modern America and "loosely based" on the novel.

• 2000: Zbrodnia i Kara, a 2000 Polish film directed by Piotr Dumała.^[15]

• 2002: Crime and Punishment was a 2002 adaptation, starring Crispin Glover, John Hurt, Vanessa Redgrave and Margot Kidder.

• 2002: Crime and Punishment was a 2002 television serial produced by the BBC, starring John Simm as Raskolnikov and Ian McDiarmid as Porfiry Petrovich.

• 2007: Prestuplenie i nakazanie (Crime and Punishment) was a 2007 television serial produced by Pervy Kanal (Russia)

• 2012: Student, a 2012 Kazakhstani film directed by Darezhan Omirbaev.^[16]

• 2013: "Norte: Hangganan ng Kasaysayan" known internationally as "Norte, the End of History", a 2013 film by Filipino Director, Lav Diaz.

• 2014: "Crime & Punishment", an independent Australian feature film by producer/director, Andrew O'Keefe.^[17]

Covers

Inhoud

14/10/2014

Schuld en Boete - Dostojevski

http://nl.wikipedia.org/wiki/Misdaad_en_straf

Dit boek, dat in 1867 verscheen, is de eerste van de zgn. grote romans van Dostojewski. Hierin is de hoofdlijn strakker vastgehouden dan bij deze schrijver soms het geval is. Het is de geschiedenis van de geestelijk en sociaal onderkomen student Raskoljnikow, die door een 'Napoleontische' daad zijn gevoel van eigenwaarde en onafhankelijkheid tracht te handhaven en een moordenaar wordt. Later komt hij door zijn liefde voor het gevallen meisje Sonja, die verheffend op hem werkt, tot vrijwillige schuldbetekenis. Deze hoofdlijn wordt met andere gecombineerd en vaak erdoor gekruist. Dit gebeurt voornamelijk, doordat Dostojewski naast de donkere figuur van de hoofdpersoon de lichte gestalte plaatst van zijn zuster Doenja, die in haar ongereptheid en zuivere bedoelding wordt bedreigd door duistere elementen als Loedjin en Swidrigïlow. Deze samenstelling levert een grootse dramatische schildering op.